Nederland is een klein land met een grote mond. Wij praten over mensenrechten maar doen graag zaken met verwerpelijke regimes. Wij noemen ons een vrij land, maar hebben een regering vol christenfundamentalisten. Wij noemen ons het braafste jongetje van de Europese klas, maar lopen mijlenver achter met het implementeren van de afgesproken richtlijnen, en hebben de smerigste lucht van heel West-Europa. Nederland wordt steeds minder serieus genomen in het buitenland. Het landsbestuur is gegijzeld door het CDA. De internationale pers gniffelt om onze problemen met Wilders. Het enige dat Nederland in internationaal verband nog voor elkaar krijgt, is het stiekem afremmen van milieubeleid.
Binnen ons eigen land hebben we voor fatsoenlijke wetten en zinvol beleid de EU hard nodig. Zonder de EU-regelgeving kunnen bedrijven niet fatsoenlijk zakendoen met hun buitenlandse partners omdat Nederlandse regels geneigd zijn sterk af te wijken van gangbare regels in het buitenland. Zonder de vogel- en habitatrichtlijn kunnen we niet eens een totaal overbodig bedrijventerrein tegenhouden, of ons grootste erfgoed beschermen. Voor elke beslissing die er werkelijk toe doet verschuilen de Nederlandse politici zich achter 'Brussel'.
Nog sneuer wordt het als je bedenkt dat Nederland in feite niets dan een vazalstaat van de USA is. De afgelopen jaren hebben we gezien dat Bush maar hoeft te knikken en 'onze' regering staat in de houding. Dat was zo tijdens de Koude Oorlog, het gebeurde bij de War on Terrorism, Afghanistan, Irak. We kopen JSF's omdat de Koninklijke Luchtmacht zichzelf beschouwt als het zoveelste Amerikaans Squadron. Als de Amerikaanse ambassadeur naar een ministerie belt, wordt het beleid direct omgegooid, of de Tweede Kamer het daarmee eens is of niet. Het is me meer dan eens opgevallen dat ministers en hoge ambtenaren direct reageerden op een wens van de Verenigde Staten, terwijl ze op hetzelfde of een vergelijkbaar dossier wensen van het parlement jarenlang negeerden.
Duitsland
Tegelijkertijd hebben we geen oog voor ons grootste buurland. Onze belangrijkste handelspartner. Het land dat de grootste exporteur ter wereld is. De staat die zeer pacifistisch is maar wél de ballen heeft om de VS 'nee' te verkopen. De economie met een krachtiger industrie dan welk ander land ook, ondanks alle doemverhalen die al decennia de ronde doen maar nooit bewaarheid worden. Het land met sterk beroepsonderwijs én goed wetenschappelijk onderwijs, waar eerbiedwaardige instituten voor belangwekkende innovaties zorgen. Het land van Frauenhofer én KDE. Het land met de uiterst effectieve Erneubare Energiegesetz, waardoor duurzame energie ten oosten van Enschede wel van de grond komt.
En dan hebben we het nog niet eens over het bier.
Nederland heeft Duitsland hard nodig, maar verkeert nu in zwakke positie. De regering kijkt alleen maar naar het westen, terwijl onze natuurlijke partner in het oosten woont. Met de Rotterdamse haven zijn wij een faciliterend bedrijfje voor de Duitse industrie, waar het echte geld verdiend wordt. Dankzij de kreet "Nederland Distributieland" laten wij ons in zekere zin in de luren leggen: Duitsland heeft de lusten, Nederland de lasten van al dat transport. Denk maar aan de Betuwelijn, waar Nederlands belastinggeld gebruikt wordt om het de Duitse economie gemakkelijker te maken.
de logische conclusie
Deze problemen wijzen in slechts één oplossingsrichting. Nederland moet een deelstaat worden van Duitsland. Via Berlijn kan Nederland een volwaardig onderdeel van de EU worden in plaats van een zeurende dominee. Nederland bevrijdt zich van het Amerikaanse juk. Duitsland wordt medeverantwoordelijk voor de het transport door Nederland ten behoeve van de Duitse industrie en consument. Door de verantwoordelijkheden op hoger niveau te leggen, kan ook voorkomen worden dat de Rotterdamse, de Amsterdamse, de Bremer, de Emder en de Hamburgse havens tegen elkaar uitgespeeld worden door Chinese rederijen.
Andere voordelen zijn dat de Erneubare Energie Gesetz geldig wordt in Nederland, en dat het voor de Duitse brouwers gemakkelijker wordt de firma Heineken uit onze horeca te verdrijven.
Het grootste bezwaar tegen deze oplossing is het feit dat in het Duitse bestel deelstaatregeringen een grote vinger in pap hebben. Dat kan zeer kwalijke gevolgen hebben. Je moet er toch niet aan denken dat na de aansluiting Balkenende het alsnog voor het zeggen krijgt. Dat de politieke pers nog steeds in Den Haag bij Verdonk en Geert W. zit te bedelen om een citaatje. Of dat VNO/NCW nog steeds het economische beleid bepaalt.
Om dit te voorkomen is het verstandig van Nederland niet één deelstaat te maken. Veel beter is het om Nederland te verdelen in drie deelstaten:
- Groot-Brabant, bestaande uit Limburg, Brabant, Vlaanderen en Zeeland inclusief Goeree-Overflakkee;
- Holland, bestaande uit Utrecht, Zuid- en Noord-Holland exclusief West-Friesland;
- West-Nedersaksen, bestaande uit Friesland, Groningen, Drenthe, Overijssel en Gelderland.
Flevoland kan worden teruggegeven aan de Zuiderzee.
partij
Om dit streven invulling te geven, is een politieke partij opgericht, de AansluitingsPartij/AnschlussPartei (AP/AP). Deze partij heeft mijn warme sympathie. Ik overweeg lidmaatschap, hoewel ik ten tijde van dit schrijven nog geen kaderfunctie ambieer. Ik verwacht binnenkort een grote startbijeenkomst waarin de AP/AP officieël aan het Nederlandse publiek wordt gepresenteerd. Een verfrissende verkiezingscampagne zal ons naar de overwinning brengen. Nog enkele jaren, en Nederland zal eindelijk van zichzelf bevrijd zijn.
Reageren? Meel naar anschlusspartei op gmail.