Goedpraters zijn mannenhaters

Drie weken woedt de #MeToo-storm nu. Drie zware en emotionele weken waarin slachtoffers hun verhalen delen. Waarin daders en hun handlangers steeds luidruchtiger en genadelozer terugslaan. Voor columnisten blijkt er een enorme markt te bestaan van mannen die gerustgesteld willen worden: ‘Je bent heus geen verkrachter hoor, het is gewoon wat echte mannen nu eenmaal doen’. En dan wil ik het nu ineens hebben over wat dit met mannen doet.

Lees verder

Je bent geen rechter, maar je kan wel luisteren

Toen Jelle Brandt Corstius met zijn verhaal naar buiten kwam, had ik even hoop dat het taboe op seksueel geweld tegen mannen zou sneuvelen. Maar helaas. De aanstaande verdachte sloeg genadeloos terug door uit de anonimiteit te treden en met zijn advocaat een soloshow te geven in Pauw waarin Jelle van smaad en laster werd beschuldigd.

Een show waarin deze mannen niet alleen het slachtoffer keihard aanvielen, maar wellicht ook mogelijke andere slachtoffers probeerden te intimideren. Dat ze hiermee wonden openreten bij talloze slachtoffers die hier compleet buiten staan, is voor hen kennelijk acceptabele collateral damage. Lees verder

Zonder #MeToo geen vrije seks

Het is nu ruim een week geleden dat #MeToo viral ging. De mensen die hun ervaringen met seksuele intimidatie gedeeld hebben, liggen in de touwen, uitgeput van de emoties die het vertellen van zo’n verhaal met zich mee brengt. De trollen zijn van repliek gediend of rücksichtloos achter de mutemuur geparkeerd, de trollenherders zijn gescreenshot voor je weet nooit. En nu komen de gesophistiseerde goedpraters.

Lees verder

De gevaarlijkste opvolger van Wilders

De leiders van extreemrechts in Nederland zijn in de loop der tijd steeds gevaarlijker geworden. Als je de lijn Janmaat – Bolkestein – Fortuijn – Wilders volgt, zie je dat ze steeds meer draagvlak krijgen voor hun racistische opvattingen, en dat ze steeds schaamtelozer mensenrechten met voeten treden. En de rest van de politiek schuift maar mee.

Nu Wilders zichtbaar op z’n eind begint te lopen, maak ik me daarom zorgen over wie z’n opvolger gaat worden. Dat wordt natuurlijk niet iemand uit z’n eigen partij; zoals een goed fascist betaamt heeft hij al z’n concurrenten er uitgewerkt en zich omringd met ja-knikkers.

Lees verder

Waarom ik feminist ben

Het is niet heel gebruikelijk dat een man zichzelf feminist noemt. De meeste mensen vinden dat maar vreemd. Vrouwelijke feministes worden vaak al met een scheef oog aangekeken, maar een man die zich druk maakt om vrouwenrechten is helemaal een tegennatuurlijk verschijnsel. Mannelijke feministen zijn ‘politiek correct’ – daar schijnt iets mis mee te zijn – of het zijn watjes die zich door vrouwen laten intimideren. Of nog erger, zo’n man is wanhopig op zoek, hij staat al sinds het Precambrium droog en probeert ten einde raad op deze manier bij vrouwen in het gevlei te komen. Lees verder

Een economie waar je iets aan hebt

Bij zijn aantreden als fractievoorzitter baarde Jesse Klaver opzien met zijn betoog tegen het economisme. Dat waren hemelbestormende woorden, die lang niet meer waren gehoord in de Haagse politiek. Natuurlijk volgden meteen laatdunkende reacties. De kritiek van Jesse Klaver op het economisme wordt geframed als het afwijzen van fatsoenlijk boekhouden. Het aloude verwijt van potverteren door links dus. Lees verder

Over mannen die ‘nee’ zeggen

Lerares misbruikt 13-jarige jongen. Deze krantenkoppen zijn al erg, en je kunt wel raden hoe de reacties onder deze berichten zijn. Dank aan @chsters

Lerares misbruikt 13-jarige jongen. Deze krantenkoppen zijn al erg, en je kunt wel raden hoe de reacties onder deze berichten zijn. Dank aan @chnoella

Het moet maar eens hardop gezegd worden. Mannen staan niet 24 uur per dag klaar om seks te hebben. Wij zijn ook wel eens moe, hongerig, gespannen, hebben andere dingen aan ons hoofd of hebben domweg heel veel zin in iets anders op dat moment. Lees verder

Waarom Julien Blanc ook mijn persoonlijke vijand is

Een vrouwenhater. Een verkrachtingscoach. Een beroepsaanrander. Een uitbuiter van onzekere mannen. Dat is in het kort wat fatsoenlijk Nederland de afgelopen weken te melden had over Julien Blanc, een zelfverklaard pick-up artist die geld binnenharkt als ‘dating coach’.
Het zijn nare dingen die Blanc zijn cursisten leert. Verneder haar, kleineer haar, isoleer haar, maak haar van je afhankelijk. Types als Thierry Baudet en zelfs sommige vrouwen beweren doodleuk dat dit is wat vrouwen eigenlijk willen. Dat ze het geil vinden om gedomineerd te worden. Dat ze massaal gaan voor de agressieve alfamannetjes. Dat ze van al die beleefde, vriendelijke en gevoelige mannen zo droog worden als Death Valley halverwege juli. Alleen ze durven het natuurlijk niet te zeggen want dan krijgen ze mot met de feministen.
Lees verder

Klimaatmelancholie

DSC07040_v4Zaterdag. In de middag maak ik een wandeling door Delft. Het is heerlijk zacht herfstweer. Warm, half bewolkt, een zuchtje wind. Op straat mensen die zomerkleding dragen en mensen die het veel te warm hebben in de winterkleding die ze uit gewoonte aan hebben getrokken, omdat het al laat in het jaar is.

Ik slenter door de stad. Maak foto’s. De herfstkleuren zetten nog niet echt door. Opvallend hoeveel bladeren er nog aan de bomen zitten, terwijl de eerste herfststorm al is geweest. Alleen op het Doelenplein ligt een laag afgevallen bladeren op de grond.

Ik wandel verder. Ga alle drie de platenzaken af die tegenwoordig weer volop LP’s verkopen. Ik koop niets dit keer. Dan passeer ik de Beestenmarkt. Het is stampensvol. Het geroezemoes zou je bijna oorverdovend noemen als het niet zo vriendelijk klonk. Het is de zoveelste keer dit jaar dat mensen de allerlaatste warme dagen benutten om nog één keertje op het terras te zitten. De horeca vaart er wel bij. Het is geen herfst. Het is nazomer.

Gisteravond heb mijn eerste Halloweenfeest gehad, en voor vanavond kan ik me op nog een dansfeestje verheugen. November is aangebroken. En het blijft maar warm. Uitzonderlijk warm.

Lees verder

Blijf genieten

“Nu gaat hij écht te ver” – het was de duizendste keer dat we het zeiden. Ditmaal ging het over een paar NSB-vlaggen bij de PVV-demonstratie, en het feit dat Wilders weigerde daar afstand van te nemen. We hadden het ook al gezegd over talloze racistische sneren, verdachtmakingen richting tegenstanders en nauwelijks verholen oproepen tot geweld. Daags na de demonstratie verschenen er PVV-politici met diezelfde NSB-vlag op hun revers in de Tweede Kamer. Ze waren te ver gegaan, en gingen zoals altijd doodleuk nog een stap verder.

Lees verder