Droog gravel

Het klonk niet goed, de knal van de steen tegen mijn wiel. Een spaak? Onwaarschijnlijk. Toen klonk een luid gesis en was het duidelijk. Ik stopte en zag vrij snel het lek. Aan de zijkant van de voorband.

Had ik toch te veel gewaagd? Zoveel kilometers op gravel met een band die daar eigenlijk nooit voor ontworpen is? Mensen hadden mij er wel eens voor gewaarschuwd, maar al sinds de tocht naar de Noordkaap heb ik alleen maar op Kojaks gereden en daar nooit spijt van gehad. Goed, sinds ik de Chamsin heb, rij ik veel meer op gravel, maar die fiets heb ik ook al weer vier jaar.

Lees verder

Fietsavonturen voor bijna iedereen

In mijn vorige stukje betoogde ik dat fietsvakanties niet alleen een veel milieuvriendelijker, maar ook veel mooiere vorm van reizen zijn dan vliegvakanties. Sommige mensen wezen mij er op dat niet iedereen kan fietsen, en zeker niet zoveel als ik. Bovendien heeft niet iedereen de tijd die ik heb.

Daar ben ik mij van bewust. Maar het is nu ook weer niet zo dat half Nederland in een rolstoel zit en ik knalde bij mijn eerste fietsvakantie ook niet meteen de Stelvio op. Ook kleinere, meer toegankelijke fietstochten kunnen bijzondere en onvergetelijke avonturen zijn.

Vandaar dit vervolg. Ik geef wat voorbeelden van kleine fietstochten die voor een groot deel van de mensen goed te doen zijn. Als iedereen die het kan, af en toe hier voor kiest in plaats van een vliegvakantie, is dat al een grote winst.

Lees verder

Gun jezelf een leven zonder vliegen

Op Oneworld verscheen een blog over minder vliegen. Daar vond ik natuurlijk iets van. Onderstaand stuk is mijn reactie.

Er wordt veel en veel te veel gevlogen. Als we dat niet drastisch verminderen, zal de klimaatverandering genadeloos zijn. Maar het lijkt onbespreekbaar: Ook linkse en milieubewuste mensen stappen op het vliegtuig alsof het de tram is.

Het is daarom een goede zaak dat OneWorld dit taboe helpt te doorbreken. Ik kan dat alleen maar toejuichen. Maar wat mij opviel in het artikel van Leonie Hosselet, was dat het niet of minder vliegen werd gebracht als een opoffering voor de goede zaak. Een zelfkastijding die alleen voor de zeer gemotiveerde wereldverbeteraar haalbaar is.

Lees verder

Goedpraters zijn mannenhaters

Drie weken woedt de #MeToo-storm nu. Drie zware en emotionele weken waarin slachtoffers hun verhalen delen. Waarin daders en hun handlangers steeds luidruchtiger en genadelozer terugslaan. Voor columnisten blijkt er een enorme markt te bestaan van mannen die gerustgesteld willen worden: ‘Je bent heus geen verkrachter hoor, het is gewoon wat echte mannen nu eenmaal doen’. En dan wil ik het nu ineens hebben over wat dit met mannen doet.

Lees verder

Je bent geen rechter, maar je kan wel luisteren

Toen Jelle Brandt Corstius met zijn verhaal naar buiten kwam, had ik even hoop dat het taboe op seksueel geweld tegen mannen zou sneuvelen. Maar helaas. De aanstaande verdachte sloeg genadeloos terug door uit de anonimiteit te treden en met zijn advocaat een soloshow te geven in Pauw waarin Jelle van smaad en laster werd beschuldigd.

Een show waarin deze mannen niet alleen het slachtoffer keihard aanvielen, maar wellicht ook mogelijke andere slachtoffers probeerden te intimideren. Dat ze hiermee wonden openreten bij talloze slachtoffers die hier compleet buiten staan, is voor hen kennelijk acceptabele collateral damage. Lees verder

Zonder #MeToo geen vrije seks

Het is nu ruim een week geleden dat #MeToo viral ging. De mensen die hun ervaringen met seksuele intimidatie gedeeld hebben, liggen in de touwen, uitgeput van de emoties die het vertellen van zo’n verhaal met zich mee brengt. De trollen zijn van repliek gediend of rücksichtloos achter de mutemuur geparkeerd, de trollenherders zijn gescreenshot voor je weet nooit. En nu komen de gesophisticeerde goedpraters.

Lees verder