Zuurstof

Mijn rustdag in Dillingen a/d Donau is vertrouwd. Beetje uitslapen, wasje draaien, plek zoeken om de natte was te drogen te hangen zonder dat-ie weer natregent als ik naar het stadje ben voor wat boodschappen, koffie, eten, koffie, biertje, avondeten en nog een biertje.

Ik wandelde door het mooie stadje waar ik nog nooit van had gehoord en dat ik wellicht nooit meer terug zal zien. Ik bewonderde de gebouwen, raakte langzaam maar zeker vertrouwd met het stratenpatroon. Voor één dag was dit mijn thuis.

Lees verder

Tussen Maas en Donau

Het was bloedheet bij het opstaan. In niets dan m’n fietsbroekje brak ik de tent af en propte wat brood naar binnen. Dat wordt nog wat in Italië, bedacht ik terwijl ik met tegenzin m’n fietsshirt aantrok.

Eenmaal onderweg werd het beter. Bij de veerpont was het al iets koeler, eenmaal los van de Maas kwam er wat bewolking. De route gaat via wat suf overkomende dorpjes in zuidoostelijke richting. Goed dat ik gisteren niet doorgefietst ben. Als je voor tien kilometer het mooie Kessel links laat liggen, schiet je het doel meer dan een beetje voorbij.

Lees verder

Een valse start

Het was een haastig vertrek dit jaar. Door alle fysieke en mentale strubbelingen van het afgelopen driekwart jaar, waren de voorbereidingen voor deze reis samengebald in misschien twee maanden. Toen bleek ik meer verlofdagen te hebben dan verwacht, en vanwege mijn werk was het niet echt een optie om langer weg te blijven. Eerder op weg gaan was realistischer.

De laatste zaterdag voor vertrek ging ik met de trein heen en weer naar Challenge/Elan voor onderdelen, die ik zondag op mijn fiets schroefde. En daarbij ontdekte ik een scheurtje in mijn velg, precies hetzelfde euvel als vorig jaar in m’n achterwiel. Zwak puntje in de vorige generatie Ryde velgen. De huidige generatie is sterker, zonder zwaarder te zijn. Nou lag Nijmegen toch op de route, dus ik stuurde Hans van Vugt een mailtje dat ik nog even langs zou komen. Een deadline-actie, maar alles was onder controle.

Lees verder

Vrijdag al!

Even een korte dienstmededeling: Ik vertrek vrijdagochtend al. Ik had veel meer vakantiedagen dan ik dacht, en voor mijn werk kwam het beter uit om eerder dan later te gaan. Ik vertrek dus anderhalve week eerder dan gepland.

Beetje jammer is natuurlijk dat ik daardoor de Gay Pride en andere leuke feestjes moet missen. Maar ik ben best wel toe aan vakantie. En een langere tocht kan ik ook wel gebruiken. Ik heb definitief voor het zuiden gekozen: Ik ga richting de Alpen, en hoop Sardinië en Corsica te bezoeken. Hoe ik precies weer naar huis kom, weet ik nog niet. Ik heb drie verschillende tracks in mijn GPS, dus dat moet wel goed komen.

En ja, er komen weer verhalen, foto’s en tweets 🙂

Materiaalupdate

Over iets meer dan een maand hoop ik onderweg te zijn. Wat niet betekent dat ik het nu razend druk heb met de voorbereidingen. Mijn uitrusting is inmiddels zo goed en compleet, en ik heb zoveel ervaring, dat het allemaal niet zoveel werk meer is. Het is onvergelijkbaar met de acht maanden die ik bezig was met de voorbereidingen van mijn eerste reis. Maar een paar dingen moesten wel gefikst worden.

Lees verder

Scheepsrecht

Twee keer eerder probeerde ik met het Hemelvaartweekend naar de Jadebusen te fietsen. Net even over de vierhonderd kilometer enkele reis, een prachtig doel voor een vierdaags trainingsweekend. Maar er leek geen zegen op te rusten.

In 2015 wilde ik het doen als voorbereiding van een tocht naar Scandinavië. Helaas kwam ik er halverwege de eerste dag achter dat ik mijn portemonnai vergeten was en kon ik weer naar huis. Een jaar later was mijn conditie zo slecht dat ik na de eerste dag besloot om te keren en op m’n dooie gemakje naar huis te fietsen. Het was aanleiding om mijn plannen voor de zomer bij te stellen, waardoor ik in 2016 een bescheiden rondje Frankrijk fietste.

Ik was behoorlijk gemotiveerd om het dit keer wel af te maken. Maar tegelijkertijd vreesde ik voor een nieuwe mislukking, zeker gezien mijn schouderblessure en alle gevolgen die deze het afgelopen halfjaar heeft gehad. Ik durfde mijn plan niet van de daken te schreeuwen. Lees verder

Stilte op Fietsers Afstappen

Het is al een tijdje stil op dit blog. En dat in een periode van een bloedstollende verkiezingscampagne, een begin van een nieuw fietsseizoen en talloze andere onderwerpen waar ik graag over zou schrijven.

Veel lezers zullen het wel weten, maar het punt is dat ik een stevige schouderblessure heb. Oorzaak hiervan is dat ik twintig jaar geleden door een drankrijder ben geschept. Daar zijn m’n schouder en knie van beschadigd geraakt. Eind vorig jaar gleed ik uit met m’n stadsfiets en viel op de zwakke plek. Sindsdien is het mis.

Lees verder

De gevaarlijkste opvolger van Wilders

De leiders van extreemrechts in Nederland zijn in de loop der tijd steeds gevaarlijker geworden. Als je de lijn Janmaat – Bolkestein – Fortuijn – Wilders volgt, zie je dat ze steeds meer draagvlak krijgen voor hun racistische opvattingen, en dat ze steeds schaamtelozer mensenrechten met voeten treden. En de rest van de politiek schuift maar mee.

Nu Wilders zichtbaar op z’n eind begint te lopen, maak ik me daarom zorgen over wie z’n opvolger gaat worden. Dat wordt natuurlijk niet iemand uit z’n eigen partij; zoals een goed fascist betaamt heeft hij al z’n concurrenten er uitgewerkt en zich omringd met ja-knikkers.

Lees verder

Een dieet van lariekoek, deel 3

Fajah Lourens moet haar claims bewijzen

En we hebben er weer eentje. Een nieuwe dieetgoeroe met onwetenschappelijke claims. Fajah Lourens heet ze. Bijzonder is dat deze fitgirl wel dingen zegt over sporten. En daarmee valt ze pijnlijk door de mand.

Maaltijd op een rustdag in Noorwegen tijdens mijn reis in 2013. Ik had mijn lichaam zo uitgeput dat ik mijn vegetarische principes aan de kant zette en vis at.

Uiteraard heeft ook deze dieetgoeroe een bedrijf waardoor ze veel geld binnenhaalt met de verkoop van boeken, video’s en apps. Ter ere van haar nieuwste boek mocht ze bij een praatprogramma op TV, en daar deed ze de bewering dat ze maar 1350 kcal per dag nodig heeft.

Lees verder