vast op zoet water
Het kanaal bleek inderdaad bezeild. Eén stuk was echter wel erg hoog aan de wind. We moesten hier stuurboordswal houden, de vissersvloot voer uit. Ergens op dit stuk was het ook binnen de prikkenrij vrij ondiep. Het roer begon effect te verliezen en uitgerekend toen kwam er een hekgolf van een viskotter langs; Trui liep uit haar roer, we dreven buiten de staken en zaten vast. Op zoet water. Bovendien leek het alsof er gespuid werd.
Het zeil moest als de donder naar beneden, maar ik was kennelijk niet duidelijk genoeg, de mensen op het voordek probeerden het zeil droog te houden. Ik riep naar Aalke Lida dat dit echt niet boeide, dat het zeil gewoon weg moest, ongeacht wat. Het zeil ging toen snel weg, het schip kwam iets vlakker te liggen en werd niet meer door de wind uit de geul gedrukt. Daarna de motor hard in z'n achteruit, terwijl de mensen op het voordek met alle macht in de zwakke bodem aan het bomen waren. Maar we schoven langzaam achteruit, de bomen vonden onder een meter slik toch enig houvast, Wiebe en Boi gooiden flink wat massa in de strijd, de kop draaide naar links, hard vooruit, we schoven vooruit richting de geul, en vrij waren we. Geen minuut te vroeg.
bier en voetbal
We lieten het zeilen verder maar voor wat het was, en legden aan in een druilerig Greetsiel. De voetbalwedstrijd was al bezig, dus we moesten fluks naar de Hafenkieker. Daar nestelde het voetbalminnende deel van de bemanning zich voor de televisie, terwijl het bierminnende deel halve liters Jever bestelde. Aan de kreten bij de televisie te horen, had het bierminnende deel de juiste keuze gemaakt.
Steeds tevredener over de halve liters bier verwelkomde het bierdrinkende deel na afloop van de wedstrijd een teleurgestelde Sabine, en slaagde er maar half in om niet over te schakelen op het altijd interessante gespreksonderwerp 'ligfiets'.