Het is maar goed dat er geen andere fietsers in de buurt waren. Het moet geen fraai gezicht zijn geweest, ik die met een verbeten kop mezelf luidkeels allerlei verwensingen naar het hoofd slingerde. Woedend was ik. Ik gaf mezelf de schuld van de regen. En van het feit dat ik baalde van het weer…
Hoog torenen de rotswanden uit boven het zijdal van Sunndalen, waar de camping annex jeugdherberg is gevestigd. De toppen steken in een grijs wolkendek, waardoor ze nog indrukwekkender zijn. Ik eet mijn pasta aan een picknicktafel en staar voor mij uit. Vanochtend zag ik hoe andere rotsen in hetzelfde wolkendek staken. Het was langs de..
Sinds mijn rustdag in de buurt van Tau heb ik niets van me laten horen op dit weblog. Door de omstandigheden kwam ik niet aan schrijven toe en ik vrees dat het me niet gaat lukken om de achterstand in te lopen. Mijn excuses hiervoor. Drie dagen heb ik door de regen gefietst. Zondag en..
De oversteek naar Noorwegen begon met een ochtend vol stress. De avond ervoor, nota bene in de veerhaven, was ik met mijn voorwiel in een scheur gekomen, toen ik plotseling moest afslaan wegens een bordje ‘verboden voor fietsers’. De zijkant van de band was beschadigd. Heel ernstig zag het er niet uit, maar toch leek..
Het was een vreemde gewaarwording om net voorbij Travemünde een afgeladen strand te zien en toch iets noordelijks te voelen. Het was bloedheet, overal mensen in luchtige kleding, speedboten lagen geankerd vlak voor het strand. Maar het was noordelijk. Misschien was het dat deze badplaatsen sjieker en rustiger zijn dan die bij ons aan de..
Vijf rivieren stromen vanuit Duitsland de Waddenzee in via een groot estuarium. Hoe groot de rivier is en hoe groot het estuarium, daar lijkt weinig verband tussen te zitten. De getijden van het Wad en de stormvloeden van de Noordzee hebben bij de Eems net zo’n gat in de kust geslagen als bij het onbetekenende..
Het oude veerhuis ziet er uit als een klein kasteel. Het kijkt uit over de plek waar de smalle en de brede stroom van de Elbe bij elkaar komen, nadat de rivier zich in tweeën heeft gesplitst om een van de vele eilanden te omstromen. Op het terrein rond het veerhuis is een Biergarten ingericht,..
Ik heb een keer eerder ’s avonds besloten dat het stadje te ver weg was om nog de fiets te pakken. Na een dag stevig doortrappen er nog even 15 kilometer achteraan doen voor een biertje, dat was geen slim plan. Die keer was in Luleå, in het noorden van Zweden. Het pakte niet goed..
Twee weken ben ik nu onderweg. Vanmiddag, vlak voordat ik het dorpje bereikte waar ik mijn rustdag door ga brengen, ging de teller door de 2400 kilometer heen. Ik zit op een vijfde van mijn reis. Het gaat voorspoedig, maar tegelijkertijd dreig ik het besef kwijt te raken van wat ik nu eigenlijk aan het..
Eén col nog. De Col de Mont Cenis. Dan zou ik in Italië zijn. Het was niet eens een heel zware, ik zou zo’n zeshonderd meter moeten klimmen. Maarja, die voorderailleur. Mijn provisorische oplossing werkte min of meer, maar de echte reparatie diende zo snel mogelijk plaats te vinden. Doortrekken naar Italië zou betekenen dat..