Een reactie van Bram Vermeulen: Goed stuk over Zeeman.
Je schrijft: Het lijkt er op dat hij slechts recensies heeft gelezen van andere mensen die het boek ook niet gelezen hebben. Hier kan ik misschien van dienst zijn. Volgens mij heeft Zeeman de column van Nicholas D. Kristof in de New York Times geplagieerd.
Ik ben natuurlijk zo geniaal geweest om het artikel niet te bewaren. Ik kan niet met zekerheid zeggen dat Bram gelijk heeft, maar bepaalde zinnen komen me inderdaad wel erg bekend voor. In ieder geval heeft Brams meel mij op een idee voor een nieuw gezelschapsspel gebracht, namelijk:
Zoek de recensies van The God Delusion, geschreven door iemand die het boek overduidelijk niet gelezen heeft.
Er zijn er meer dan genoeg, ze zijn herkenbaar aan het volgende stramien. Dawkins schrijft in zijn boek: ‘Argumenten [a], [b], [c] tegen het atheïsme zijn niet valide, want… [argumentatie]’ De recensent schrijft vervolgens: ‘Dawkins’ pleidooi voor atheïsme slaat nergens op, want [a], [b], [c]’. Over [argumentatie] wordt vervolgens geen woord gerept.
Het komt een beetje op het volgende neer: Advocaat Dawkins verdedigt een verdachte van moord voor de rechtbank en betoogt: “Het is niet bewezen dat mijn client de dader is. Uit twee onafhankelijke laboratoriumonderzoeken blijkt dat het bloed op het mes van mijn client zeker niet van het slachtoffer afkomstig is. Sterker nog, beide onderzoeken tonen aan dat het om konijnebloed gaat, hetgeen niet verbazingwekkend is, want mijn client is een jager en er hingen vier gevilde konijnen in z’n keuken ten tijde van de arrestatie”. Officier van Justitie Recensent reageert vervolgens met: “Het is duidelijk dat de advocaat geheel niet in staat is om de schuld van de verdachte te beoordelen. Verdachte was tijdens de arrestatie immers in het bezit van een bebloed mes!”
Dus, als je zo’n stuk vindt, meel het naar ligfiets op gmail, dan kunnen we hier een leuke verzameling aanleggen. Hier kun je er alvast eentje lezen.