Vandaag vanuit mijn werk voor het eerst sinds lang een blokje om langs Hoek van Holland gereden. Lekker geRIS’t in de duinen, tegen de wind in gebeukt langs de Nieuwe Waterweg.
September is een goede maand om te beginnen met trainen. Het is niet meer zo warm, niet meer zo druk op de fietspaden en het is nog vrij lang licht. Dat laatste is erg prettig, ik merkte in de duinen dat ik niet meer alle bochtjes kon dromen zoals twee jaar terug, toen ik hier bijna wekelijks reed. Als zometeen de dagen weer korter worden, hoop ik de route weer goed genoeg te kennen om niet bij elk slingertje in te moeten houden.
En wat was het mooi buiten! De polder was diepgroen, bijna Oost-Fries groen, vol vee en vogels. De lucht vol blauw- en grijstinten, gelaagde uitgeveegde wolken. In Midden-Delfland zag ik een gat in de bewolking, daarachter het warme lichtblauw van de avondhemel. Even dacht ik Skandinavisch licht te zien. Maar dat moet mijn fantasie geweest zijn die op hol sloeg. Alleen boven de poolcirkel is het licht zo mooi als boven de poolcirkel.