Gijs is een goede vriend en oud-huisgenoot van mij. We hebben samen gewoond op de Poptahof in het roemruchte “Studentenhuis Levensvreugd”. Een naam die wij niet zelf hadden kunnen bedenken, maar wij kregen van een directmailingbedrijf zoveel reclame geadresseerd aan Studentenhuis Levensvreugd, dat we op een gegeven moment gecapituleerd hebben.
Inmiddels is Gijs afgestudeerd en werkt hij in Den Haag. OV die kant op is vervelend en autorijden door de spits die kant op is ronduit kut, dus hij bedacht al snel dat de fiets het juiste vervoermiddel was. Probleem was alleen dat hij nog op zijn studentenfiets reed, elke dag genietend van zadelpijn en een slag in het wiel. Gelukkig is hij een IT’er die Monsterboard kan DOS’en door er z’n CV op te zetten, dus er was wel budget regelbaar voor een nieuwe fiets. Een ligfiets, wel te verstaan.
Vrijdag gingen we daarom naar Maia om wat fietsen uit te proberen. Eerst maar eens op een Mistral, de fiets waar elke aap binnen vijf minuten op wegrijdt. Gijs was geen uitzondering, maar aangezien hij nogal fors is, keken we verder naar een fiets die wat meer bij zijn fysiek paste. Bovendien had hij een lichte voorkeur voor een onderstuur. Een Sinner Spirit werd op maat gezet voor een rondje door de polder. Ikzelf kreeg een Furai mee, de nieuwe forensenfiets van Challenge. Leuk om ook eens op een hoge fiets te rijden.
Het was erg lekker polderfietsweer, en de polder bij Dordrecht is een erg leuke fietspolder. Gijs had het duidelijk naar z’n zin. Zijn lichte voorkeur voor onderstuur veranderde in een sterke voorkeur. Het stoeltje was alleen niet geschikt voor zijn rug.
Terug bij Maia probeerde hij daarom ook nog wat stoeltjes van Nazca, en die pasten beter. Hij ging even zitten op een Nazca Pioneer. Meteen zag ik dat dit zijn fiets was. Het klopte gewoon. Gijs was die mening ook toegedaan: een kort proefritje en het pleit was beslecht. De fiets is nu in bestelling. Nog een maand, en dan zijn er drie Levensvreugders met een ligfiets. Tijd voor een huisuitje.