Mijn tassen zijn ingepakt. De fiets is klaar. Ik heb voor de laatste keer in mijn eigen badkamer gedoucht en de to-do-list is helemaal groen. Ik ben er klaar voor. Morgen begint mijn grootste reis ooit.
Categorie: reizen - pagina 17
Het is soms moeilijk te zeggen wat mij ertoe drijft om opnieuw de fiets te pakken en de eenzaamheid op te zoeken. Het kan het verlangen naar een magische bestemming zijn, of de behoefte om de grens van mijn fysieke kunnen op te zoeken. Soms wil ik gewoon weg vanuit de dagelijkse verplichtingen en beslommeringen…
De afgelopen maanden heb ik gewerkt aan een stuk over reizen per fiets. Ik ben hieraan begonnen omdat ik met enige regelmaat vragen krijg over mijn reizen, mijn fiets, kampeerspullen en dergelijke. Het leek me zinvol om eens een lijstje met tips te maken. Dat lijstje is nogal uit de hand gelopen. Het heeft inmiddels..
Het was niet de bedoeling. Of althans niet nu, niet hier. Volgens het oorspronkelijke plan zou ik de kust tot Scheveningen volgen. Het afscheid van het Wad zou dan daar plaatsvinden waar de platen rond Noorderhaaks uit het zicht raken, ergens in de duinen bij Den Helder. Dat was het plan. Maar deze reis liepen..
Nog niet goed wakker in mijn tent, hoor ik de regen beginnen. Alweer. Na de zware dag richting Ribe hoopte ik dat het wat gemakkelijker zou worden. Maar het lijkt me weer niet gegund. Omdat ik toch geen tweehonderd per dag meer wil doen, draai ik me nog eens om. Uiteindelijk besluit ik alles in..
Het zou niet de eerste keer zijn dat ik het Wad bereikte en dat de natuur eerst even liet weten wie er hier de baas is. En hoewel ik ditmaal arriveerde met het relatief gemakkelijke en veilige vervoermiddel van de fiets, werd deze dag een zware strijd waarbij ik vroegtijdig een veilig heenkomen moest zoeken.
Vandaag heb ik eigenlijk weinig te melden. Alles ging van een leien dakje. Ik ben om tien uur vertrokken uit Thisted, had een goede route en wind mee, en om vijf uur kwam ik aan op de camping in Bork Havn. Ik had ervoor gekozen om niet direct naar de kust te gaan, maar langs..
Het zat er natuurlijk in dat de plakker niet zou houden. Met verkleumde vingers geplakt en geen droge draad aan het lijf om de binnenband af te vegen. Nog voordat ik mijn achterwiel weer op z’n plek had, zag ik de voorband opnieuw leeglopen. Dat waren drie lekke banden op hetzelfde moment. In de regen,..
Ergens noord van Aarhus moet ik in een andere wereld terecht zijn gekomen. Misschien was het wel bij het veerpontje over het Randersfjord dat beweerde het enige kabelveer van Denemarken te zijn. Of wellicht was het één fjord noordelijker, waar ik in het stadje Hadsund koffie dronk. In ieder geval merkte ik daar al een..
Nee, gemakkelijk is deze reis niet. Van de tegenstanders waar ik normaal graag het gevecht mee aanga, is alleen de wind aanwezig. Bergen, kou of lange van mensen uitgestorven trajecten zul je niet vinden op de eilanden van de Oostzee. In plaats daarvan zijn er allerlei onverwachte hindernissen die het een zware tocht maken. Daarover..