Walter Hoogerbeets
alias Chamsinista
De aluminium buis zat al op z’n plek in de bovenkant van de tent. Ik hoefde hem alleen nog met zijn uiteinde in het oog te steken, tien haringen in de grond te prikken en de tent zou staan. Maar ik twijfelde. Ik hield even stil, en hoorde de snelweg. Ik keek om me heen,..
Het plan was nog niet volgroeid, toen ik na anderhalve dag in Troyes mijn tent opdoekte. Delen van het plan zweefden al rond in mijn hoofd en ontwikkelden tentakeltjes waarmee ze naar elkaar reikten. Er was La Gabriëlle, de mooie rustige minicamping richting de Belgische grens. Er was die keer dat ik in vier dagen..
De tocht naar het kleine Noorden begon met een lange afdaling. Zo’n afdaling die snel gaat, maar zelden griezelig wordt. Een afdaling waarbij je de moeizaam gewonnen hoogtemeters omzet in heel wat horizontale kilometers. Waarbij je zelden je remmen warm maakt met de energie die ooit je eigen spierkracht was.
De hitte is terug. Niet zo extreem als toen zij mij de toegang tot Italië ontzegde, maar wel sterk genoeg om het mij oncomfortabel te maken. Tijdens mijn rustdag begon het al. Uitslapen was lastig, en gedurende de dag vluchtte ik van schaduw naar schaduw. Maar het was met Orangina en een beetje zout allemaal..
Uit de bar naast de receptie klonk zomerse muziek. Op het kleine terrasje en naast het zwembad zaten mensen met een drankje te genieten van het begin van de avond. Zonnebrillen hadden ze al afgezet of omhoog geschoven, maar iets warmers dan zwemkleding was nog niet nodig. Uit de bar kwam een lange tengere vrouw..
De schemering is vergevorderd. Met een aardewerk mok oploskoffie zit ik aan een picknicktafel voor een halfopen hut die een keuken bevat. Vanaf de andere kant van het veld klinken stemmen van scouts. Het is windstil, droog, halfbewolkt. Een open plek midden in het bos naast een oude boerderij. Konijnen scharrelen over het gras. Een..
Mijn rustdag in Dillingen a/d Donau is vertrouwd. Beetje uitslapen, wasje draaien, plek zoeken om de natte was te drogen te hangen zonder dat-ie weer natregent als ik naar het stadje ben voor wat boodschappen, koffie, eten, koffie, biertje, avondeten en nog een biertje. Ik wandelde door het mooie stadje waar ik nog nooit van..
Het was bloedheet bij het opstaan. In niets dan m’n fietsbroekje brak ik de tent af en propte wat brood naar binnen. Dat wordt nog wat in Italië, bedacht ik terwijl ik met tegenzin m’n fietsshirt aantrok. Eenmaal onderweg werd het beter. Bij de veerpont was het al iets koeler, eenmaal los van de Maas..
Het was een haastig vertrek dit jaar. Door alle fysieke en mentale strubbelingen van het afgelopen driekwart jaar, waren de voorbereidingen voor deze reis samengebald in misschien twee maanden. Toen bleek ik meer verlofdagen te hebben dan verwacht, en vanwege mijn werk was het niet echt een optie om langer weg te blijven. Eerder op..
Even een korte dienstmededeling: Ik vertrek vrijdagochtend al. Ik had veel meer vakantiedagen dan ik dacht, en voor mijn werk kwam het beter uit om eerder dan later te gaan. Ik vertrek dus anderhalve week eerder dan gepland. Beetje jammer is natuurlijk dat ik daardoor de Gay Pride en andere leuke feestjes moet missen. Maar..