Voor zover ik weet ben ik nog steeds geen BN’er, maar toch ben ik in de media geweest de afgelopen tijd. Even een paar linkjes. Eind vorig jaar was ik bij Joint-Politics in Amsterdam te horen over feminisme, samen met niemand minder dan Devika Partiman, oprichter van Stem op een Vrouw. Je kunt de uitzending..
De kust zou ik niet meer zien deze reis. En dat was prima, er was genoeg ander moois. Veenlandschappen, bossen en heide. Oude stadjes en diep-groene weilanden met koeien. De lage landen zitten er vol mee en het verveelt nooit. Maar vooral waren er de rivieren. Voordat ik een GPS had fietste ik langs rivieren..
De grote teleurstelling van deze reis was niet de hittegolf. Ook niet de door een snelweg verpeste Aostavallei waar ik hem voor het eerst tegenkwam. Het was ook niet dat het weer in Scandinavië het andere uiterste was. Nee, de grote teleurstelling was Rügen. Niet dat Rügen lelijk is. Integendeel, vanaf het schip was de..
Het is droog als ik afscheid neem van het gezin waar ik te gast was. Droog, maar grauw en koud. Bij het wegfietsen van de camping draai ik me nog één keer om om te zwaaien, en dan zit ik op de weg die naar Haukelifjell voert. De E134. Klinkt als een grote weg, maar..
‘It’s a spectacular road! The other one is a shit road! It adds nothing. You should ride the old road’. Wie denkt dat Noren stug en bedaard zijn, heeft ze nog nooit over de bergen horen praten. Maar deze man was wel erg gepassioneerd. En hij kende deze omgeving. Ik ben niet iemand die snel..
Reizen op de fiets is een aanslag op je geheugen. Niet dat je er vergeetachtig van wordt, het is meer een DDOS-aanval. Er zijn zo veel belevenissen en indrukken, je ziet, hoort en ruikt zo veel en voelt zo veel emoties, dat het geheugen het niet bij kan benen. Er zijn dagen waarop je meer..
Nog één keertje naar het zuiden in de zomer. Ik wilde het heel graag. Ik wist dat de klimaatverandering hard gaat. Dat de kans op hittegolven toeneemt en dat je bij een wat uitgebreidere reis daar steeds vaker tegenaan zult lopen. Maar ook dat dit in de toekomst alleen maar meer gaat worden. Dus ergens..
Ik kijk uit op een berghelling. Zo eentje uit de folders. Half weiland, half bos, met houten huizen en boerderijen. Veel zie ik er inmiddels niet meer van, de schemering is flink op streek. Ik heb de bergen bereikt. Iets waar ik al naar verlangde sinds ik bij Deauville de kust verliet.
Bij Yport had ik de kust moeten verlaten. Dit mooie badplaatsje, ingeklemd tussen de krijtrotsen, was het mooiste dat ik tegenkwam op mijn rit langs de Normandische kust. Daarna werd het snel minder.
Over iets meer dan een maand hoop ik onderweg te zijn. Wat niet betekent dat ik het nu razend druk heb met de voorbereidingen. Mijn uitrusting is inmiddels zo goed en compleet, en ik heb zoveel ervaring, dat het allemaal niet zoveel werk meer is. Het is onvergelijkbaar met de acht maanden die ik bezig..