Sombere wolken hingen boven het water. De veerboot rolde en stampte op de smalle zeestraat. Autoalarmen gingen af. Vanaf het buitendek keek ik de boeg in, waar mijn fiets stond. Dat zag er gelukkig stabiel uit. Ik verbaasde me over de zeegang bij wind uit deze hoek, zo dwars op het Øresund. Tijdens de rustdag..
De wind is er altijd. Continu. Hij ruist in de bomen, om mijn hoofd. Hij rukt aan mijn tent en soms aan mijn voorbladen, waardoor ik mijn stuur stevig van moet houden. Hij remt me af en hij koelt me af. Langzaam maar zeker put hij me uit. Op de rustdag in Großenbrode begon hij..
Ik zit met een mok oploskoffie op een rotsblok naast mijn tent. Het is vroeg, maar ik heb op zich genoeg geslapen. De vermoeidheid zit in mijn lichaam, veel minder in mijn hoofd. Twee uur later zal ik zo aan boord zitten, op de veerboot richting Hirtshals. Ik heb me voorgenomen niet alleen vandaag, maar..
De bergen waren ingeklemd tussen het massieve water van de meren en de zee, en het zwevende water van de wolken. De strakblauwe lucht van gisteren had plaatsgemaakt voor dikke, laaghangende wolken met daaronder een soort dunne nevel die net geen miezer werd. En het was stil. Over een kleine weg fiets ik om het..
De twijfels waren zwaarder dan de bergen. Mijn eigen gedachten waren enger dat het gebrul van vrachtwagens die mij in de soms kilometerslange tunnels achterop kwamen. Elke keer als de euforie over het landschap een beetje inzakte, kwamen de gevoelens van onzekerheid weer terug. Elke ochtend als ik tijdens mijn ontbijt naar de route van..
De E39 is onvermijdelijk hier. Een grote, soms drukke hoofdweg die het zuidelijke fjordengebied verbindt. Er zijn heel wat andere wegen, zeker in vergelijking met het noordelijker Noorwegen. Maar een doorgaande route samenstellen door dit gebied zonder de E39 is niet te doen. Zeker als je veerboten met onmogelijke vertrektijden wil vermijden. Het hoort er..
Er zat ook een goede kant aan de twijfels en gevoelens van onzekerheid. In de middag van mijn rustdag controleerde ik toch nog maar eens de rest van de route door Noorwegen. Ik ontdekte dat er enkele veerboten in zaten met onmogelijke vertrektijden. Iets waar ik geen zin in had, en ook leek het me..
Op het moment dat ik de grens over ging, brak de zon door. De ochtend was tot dan toe bewolkt geweest, met dreigende regen. Maar op de minuut dat ik Noorwegen binnen ging, sloeg het weer om. Nu ben ik gewend dat er tussen Zweden en Noorwegen een radicale overgang zit, maar die zit dan..
Lezing uitgesproken ter gelegenheid van het 40-jarige jubileum van de Ligfietsvereniging NVHPV Elke vrijdagmiddag ga ik naar het café en daar ontmoet ik een vriend. We drinken een paar wijntjes en gaan dan uit eten. En we praten. Over dagelijkse dingen, over de toestand in de wereld, maar we voeren ook meer filosofische gesprekken. Een..
Ik voelde hem al aankomen op Falster. De rustdag die net niet de rust gaf die nodig was. De vermoeidheid op de veerboot naar Ærø. En dat ik in Sønderborg geneigd was op een prachtige zomeravond het terras bij zonsondergang links te laten liggen, was ook een veeg teken. Eenmaal over de Duitse grens was..