Reizen op de fiets is een aanslag op je geheugen. Niet dat je er vergeetachtig van wordt, het is meer een DDOS-aanval. Er zijn zo veel belevenissen en indrukken, je ziet, hoort en ruikt zo veel en voelt zo veel emoties, dat het geheugen het niet bij kan benen. Er zijn dagen waarop je meer..
Schaduw is kostbaar op deze rustdag in Wittenberg. Het is hier lang niet zo heet als in Italië, maar nog steeds domineert warmte deze reis. Het koele Noorden is nog ver weg, hoewel voor velen deze stad tot het hart van Noord-Europa behoort. Het is immers de stad van Luther, waar de reformatie begon, de..
Nog één keertje naar het zuiden in de zomer. Ik wilde het heel graag. Ik wist dat de klimaatverandering hard gaat. Dat de kans op hittegolven toeneemt en dat je bij een wat uitgebreidere reis daar steeds vaker tegenaan zult lopen. Maar ook dat dit in de toekomst alleen maar meer gaat worden. Dus ergens..
Ik kijk uit op een berghelling. Zo eentje uit de folders. Half weiland, half bos, met houten huizen en boerderijen. Veel zie ik er inmiddels niet meer van, de schemering is flink op streek. Ik heb de bergen bereikt. Iets waar ik al naar verlangde sinds ik bij Deauville de kust verliet.
Bij Yport had ik de kust moeten verlaten. Dit mooie badplaatsje, ingeklemd tussen de krijtrotsen, was het mooiste dat ik tegenkwam op mijn rit langs de Normandische kust. Daarna werd het snel minder.
De eerste krijtrotsen die ik zag waren niet Normandisch, maar Brits. Bij het beklimmen van Cap Blanc-Nez zag ik ze liggen in de zon, aan de overkant van het kanaal. Zo helder was het. Natuurlijk, Cap Blanc-Nez is zelf ook een krijtrots, maar vanaf de weg zie je daar niks van. Als je er op..
Het is eigenlijk gekkenwerk. In deze tijd van het jaar langs de Belgische kust fietsen. Wanneer de straten, fietspaden en boulevards vol touristen zijn. Wanneer overal files staan. En met het warme weer is een groene omgeving ook te prefereren boven éen van steen, glas, beton en zand.
Een plan voor een nieuw fietsavontuur in de zomer van 2019. Een route die aansluit bij eerder tochten, die ik deels zelfs al gefietst heb, maar ook met heel nieuwe trajecten.
Sinds de grote tocht naar Scandinavië is het stil geworden op Fietsers Afstappen. Dat komt niet omdat er niks gebeurd is, meer omdat ik op andere plekken op internet te vinden was. De afgelopen maanden schreef ik drie stukjes voor andere websites, en verscheen een interview met mij online.
Stilletjes lach ik een beetje om mezelf als ik de lift neem naar het zonnedek van de veerboot naar Kiel. Ik heb wel genoeg hoogtemeters op eigen kracht gemaakt. Zo ontkracht ik op de valreep nog even mijn eigen kreet. Ik stap naar buiten en slalom tussen de mensen en strandstoelen door naar de railing…