Walter Hoogerbeets
alias Chamsinista
De avond in Los was niet voldoende om bij te komen van de lange ritten. Het was een fijne, rustige plek met een comfortabele keuken en eetruimte, maar niet alles verdween meteen uit mijn hoofd. Wat ook niet hielp, was dat een bejaarde vrouw, op reis met vermoedelijk haar kleinzoon, mij wel zag zitten en..
Het gaat hard. In de twee dagen van Trelleborg naar Jonköping ging het al pijlsnel naar het Noorden, maar na de rustdag was er geen houden meer aan. Misschien ging ik wel te hard. Drie dagen lang reed ik gemiddeld tweehonderd op een dag. Aanvankelijk nog over vrij interessante routes, bijvoorbeeld langs het Vättern-meer en..
Ik zit in een parkje in de schaduw, voor het gemeentehuis. Het is mijn derde dag in Zweden. Een rustdag. Straks ga ik een bakkerij opzoeken voor lunch, maar dat stel ik nog even uit. Jonköping is een wat vreemde plek voor een rustdag, maar het kwam nu eenmaal zo uit. In Trelleborg kwam ik..
Het had dit jaar gemakkelijker moeten zijn. Vaccinaties, het DCC, sneltesten die gemeengoed waren geworden. Maar het virus muteerde tot iets gevaarlijkers en het kabinet gooide, tegen alle adviezen en elk verstand in, de remmen los. Nederland werd een corona-brandhaard en de buurlanden waren niet gek. In de laatste week stond alles weer op losse..
Wat ik vorig jaar niet aandurfde, ga ik nu toch proberen. Met de tweede prik achter de rug, een digitaal coronacertificaat op mijn telefoon en de geweldige sneltestinfrastructuur in Duitsland moet het lukken om veilig aan boord van de veerboot naar Zweden te komen. En ja, ik weet, de Delta-variant is overal, de besmettingen schieten..
Ze speelden een kaartspel, dronken bier en waren luidruchtig. Over de picknicktafel hadden ze een partytent gezet, waar ze barbecueden en luide muziek draaiden die niet typisch mijn smaak was. Rond de twintig, dronken en er moest geen enkel misverstand over hun mannelijkheid ontstaan. Een grote camping aan het strand. Mijn wereld zal het nooit..
De dunne stam van een lange, jonge boom staat in het water bij de havenmond. Aan de bovenkant voorzien van een bos samengebonden twijgen en een reflecterend lintje. Hij wiegt heen en weer in de wind, en wellicht ook in de stroom maar dat is lastig te zien van deze afstand. Talloze van deze prikken..
Ik was nog niet van Francis af. De storm kwam ‘s nachts terug, vanuit een andere hoek, waardoor mijn tent vol geraakt werd. Er was een moment dat ik gekleed in niets dan een regenjas en schoenen naar buiten ging om een paar haringen steviger in de grond te duwen. Maar de tent hield het…
Ik ging slapen met het geluid van de wind, en werd wakker met dat van regen. Het weer was omgeslagen, de voorspellingen zagen er ongunstig uit. Ik pak een natte tent in en ga naar de overdekte plek om te ontbijten. Zoals zo vaak, is de werkelijkheid droger dan de voorspelling. Tijdens het eten wordt..
Ik zou er inmiddels aan gewend moeten zijn, fietsen in de uithoeken van Duitsland. Al sinds het Fichtelgebirge zit ik nooit ver van de grens, en eigenlijk altijd is dat voelbaar. En toch valt het elke keer weer op. Ook nu, op de rit van Anklam naar Greifswald, is zichtbaar dat dit een grensstreek is,..