Hitte

De hitte is terug. Niet zo extreem als toen zij mij de toegang tot Italië ontzegde, maar wel sterk genoeg om het mij oncomfortabel te maken. Tijdens mijn rustdag begon het al. Uitslapen was lastig, en gedurende de dag vluchtte ik van schaduw naar schaduw. Maar het was met Orangina en een beetje zout allemaal goed op te lossen.

Lees verder

Een rustdag

Uit de bar naast de receptie klonk zomerse muziek. Op het kleine terrasje en naast het zwembad zaten mensen met een drankje te genieten van het begin van de avond. Zonnebrillen hadden ze al afgezet of omhoog geschoven, maar iets warmers dan zwemkleding was nog niet nodig. Uit de bar kwam een lange tengere vrouw op mij af. Donkere ogen, donkere huid en donkere krullen, een lange zomerjurk. Ze had de uitstraling dat ze iets moois van deze plek wilde maken, en dat het haar zou lukken ook. Ze keek aangenaam verrast toen ik zei dat ik niet één, maar twee nachten wilde blijven.

Hier zou ik een rustdag nemen. Een mooie plek aan de rivier, en met meer sfeer dan ik had verwacht.

Lees verder

Westwaarts

De schemering is vergevorderd. Met een aardewerk mok oploskoffie zit ik aan een picknicktafel voor een halfopen hut die een keuken bevat. Vanaf de andere kant van het veld klinken stemmen van scouts. Het is windstil, droog, halfbewolkt. Een open plek midden in het bos naast een oude boerderij. Konijnen scharrelen over het gras.

Een kampeerplaats zoals je ze niet vaak treft. En ook hoe ik hier gekomen ben is een bijzonder verhaal.

Lees verder

Zuurstof

Mijn rustdag in Dillingen a/d Donau is vertrouwd. Beetje uitslapen, wasje draaien, plek zoeken om de natte was te drogen te hangen zonder dat-ie weer natregent als ik naar het stadje ben voor wat boodschappen, koffie, eten, koffie, biertje, avondeten en nog een biertje.

Ik wandelde door het mooie stadje waar ik nog nooit van had gehoord en dat ik wellicht nooit meer terug zal zien. Ik bewonderde de gebouwen, raakte langzaam maar zeker vertrouwd met het stratenpatroon. Voor één dag was dit mijn thuis.

Lees verder

Tussen Maas en Donau

Het was bloedheet bij het opstaan. In niets dan m’n fietsbroekje brak ik de tent af en propte wat brood naar binnen. Dat wordt nog wat in Italië, bedacht ik terwijl ik met tegenzin m’n fietsshirt aantrok.

Eenmaal onderweg werd het beter. Bij de veerpont was het al iets koeler, eenmaal los van de Maas kwam er wat bewolking. De route gaat via wat suf overkomende dorpjes in zuidoostelijke richting. Goed dat ik gisteren niet doorgefietst ben. Als je voor tien kilometer het mooie Kessel links laat liggen, schiet je het doel meer dan een beetje voorbij.

Lees verder

Een valse start

Het was een haastig vertrek dit jaar. Door alle fysieke en mentale strubbelingen van het afgelopen driekwart jaar, waren de voorbereidingen voor deze reis samengebald in misschien twee maanden. Toen bleek ik meer verlofdagen te hebben dan verwacht, en vanwege mijn werk was het niet echt een optie om langer weg te blijven. Eerder op weg gaan was realistischer.

De laatste zaterdag voor vertrek ging ik met de trein heen en weer naar Challenge/Elan voor onderdelen, die ik zondag op mijn fiets schroefde. En daarbij ontdekte ik een scheurtje in mijn velg, precies hetzelfde euvel als vorig jaar in m’n achterwiel. Zwak puntje in de vorige generatie Ryde velgen. De huidige generatie is sterker, zonder zwaarder te zijn. Nou lag Nijmegen toch op de route, dus ik stuurde Hans van Vugt een mailtje dat ik nog even langs zou komen. Een deadline-actie, maar alles was onder controle.

Lees verder

Vrijdag al!

Even een korte dienstmededeling: Ik vertrek vrijdagochtend al. Ik had veel meer vakantiedagen dan ik dacht, en voor mijn werk kwam het beter uit om eerder dan later te gaan. Ik vertrek dus anderhalve week eerder dan gepland.

Beetje jammer is natuurlijk dat ik daardoor de Gay Pride en andere leuke feestjes moet missen. Maar ik ben best wel toe aan vakantie. En een langere tocht kan ik ook wel gebruiken. Ik heb definitief voor het zuiden gekozen: Ik ga richting de Alpen, en hoop Sardinië en Corsica te bezoeken. Hoe ik precies weer naar huis kom, weet ik nog niet. Ik heb drie verschillende tracks in mijn GPS, dus dat moet wel goed komen.

En ja, er komen weer verhalen, foto’s en tweets 🙂

Scheepsrecht

Twee keer eerder probeerde ik met het Hemelvaartweekend naar de Jadebusen te fietsen. Net even over de vierhonderd kilometer enkele reis, een prachtig doel voor een vierdaags trainingsweekend. Maar er leek geen zegen op te rusten.

In 2015 wilde ik het doen als voorbereiding van een tocht naar Scandinavië. Helaas kwam ik er halverwege de eerste dag achter dat ik mijn portemonnai vergeten was en kon ik weer naar huis. Een jaar later was mijn conditie zo slecht dat ik na de eerste dag besloot om te keren en op m’n dooie gemakje naar huis te fietsen. Het was aanleiding om mijn plannen voor de zomer bij te stellen, waardoor ik in 2016 een bescheiden rondje Frankrijk fietste.

Ik was behoorlijk gemotiveerd om het dit keer wel af te maken. Maar tegelijkertijd vreesde ik voor een nieuwe mislukking, zeker gezien mijn schouderblessure en alle gevolgen die deze het afgelopen halfjaar heeft gehad. Ik durfde mijn plan niet van de daken te schreeuwen. Lees verder

Lezing Fiets- en Wandelbeurs

Fietsen in Scandinavië. Ik heb daar wel enige ervaring mee, en ik praat er graag over. En dan heb ik ook nog eens een paar gigabyte aan foto’s van dit prachtige gebied. Vandaar dat ik op de Fiets- en Wandelbeurs een lezing ga geven.

dsc07281_v1_1

Fietsen met uitzicht.

Ruwe bergen, uitgestrekte bossen en meren, adembenemende fjorden en het Noorderlicht. Maar ook eenzaamheid, zwaar weer en wegen waar geen eind aan lijkt te komen. Scandinavië is een gebied van een bijzondere schoonheid, maar het vraagt wel iets van de fietser. De afstanden zijn groot en de omstandigheden kunnen soms zwaar zijn.

Lees verder