De camera moet mij redden

Mijn hoofd heeft rust nodig. Rust, omdat ik te hard heb geprobeerd stukken te schrijven op mijn werk. Stukken die ik eigenlijk helemaal niet kon schrijven omdat het materiaal maar niet voorhanden kwam. De afgelopen dagen heb ik gemerkt dat het dan ook vooral het taaldeel van mijn hersenen is dat is overbelast. Het deel dat met beeld bezig is, doet het prima.

Lees verder

Dienstmededeling

Het is al twee maanden stil op Fietsers Afstappen. Dat is niet echt iets voor mij, ik heb altijd wel wat te schrijven. Maar de afgelopen maanden gaat het even niet meer, niet op mijn werk, niet hier. ‘Ernstige concentratieproblemen’, zo heet het officieel. Overspannen, writers block, burnout, zoiets. Zelfs een stukje als dit schrijven kost me heel veel moeite.

Lees verder

De kunst van het ligfietsen

Ligfietsen is een unieke sport. In geen enkele andere sport kun je op eigen kracht zo hard gaan of zulke grote afstanden afleggen. Het is één van de weinige duursporten waarbij men er niet omheen draait dat technische innovatie en fysieke prestaties een symbiose vormen. Sterker nog, daar zijn wij trots op. Dat de beste combinatie van mens en machine moge winnen.

Goed. Dat is inmiddels wel bekend. Daar gaat dit stuk dan ook niet over. Er is namelijk nog iets unieks aan ligfietsen dat nodig meer aandacht moet krijgen. En dat is de manier waarop je je lichaam inzet. Dat is een manier die fundamenteel anders is dan in elke andere sport die ik ken.

Lees verder

Weg met de zoeker, leve het beeldscherm

Dit is een gewaagd stuk. Ik schrijf namelijk over fotografie, terwijl ik donders goed weet dat ik niet meer ben dan een matige amateur. Als mijn foto’s niet aan een goed verhaal vast zouden zitten, zou niemand er ooit naar kijken. En toch ga ik nu een mening verkondigen die dwars tegen de ervaring van vrijwel alle profs ingaat. Met m’n vakantiekiekjes.

Lees verder

Een nieuwe fiets

De Noordkaapfujin is stuk. Er moet een nieuwe fiets komen voor mijn volgende reizen. Ik heb ook nu een fiets nodig om naar mijn werk te rijden, en voor zaken als vriendenbezoek, trainen en touren. Onlangs ben ik bij Elan geweest om de mogelijkheden te bespreken.

Het goede nieuws is dat het frame van de Fujin niet geheel verloren is. Ik ben op tijd afgestapt, het kan nog gelast worden. Niet dat ik er dan weer mee op reis kan, maar woonwerk en een beetje touren op het vlakke moet lukken. Voorlopig ben ik dus gered.

Lees verder

Blijf genieten

“Nu gaat hij écht te ver” – het was de duizendste keer dat we het zeiden. Ditmaal ging het over een paar NSB-vlaggen bij de PVV-demonstratie, en het feit dat Wilders weigerde daar afstand van te nemen. We hadden het ook al gezegd over talloze racistische sneren, verdachtmakingen richting tegenstanders en nauwelijks verholen oproepen tot geweld. Daags na de demonstratie verschenen er PVV-politici met diezelfde NSB-vlag op hun revers in de Tweede Kamer. Ze waren te ver gegaan, en gingen zoals altijd doodleuk nog een stap verder.

Lees verder

Een dieet van lariekoek

Momenteel bevinden we ons in afknapfase van de dieetcyclus. Ik heb het nooit bijgehouden, maar ik schat dat eens in de drie tot zes jaar een nieuwe dieetgoeroe opstaat, schatrijk wordt van het verkopen van boeken, totdat men er achter komt dat het allemaal onzin is en de goeroe het veld ruimt voor de volgende. De cyclus begint opnieuw.

De Voedselzandloper van Kris Verburgh is nu aan de beurt. In een opinieartikel in de Volkskrant wordt de wetenschappelijke basis op z’n zachtst gezegd in twijfel getrokken. Aangehaalde onderzoeken zouden te beperkt van opzet zijn, Verburgh zou selectief winkelen in de literatuur en nauwkeurigheid suggereren die er helemaal niet is. “De Voedselzandloper is wetenschappelijke lariekoek”, zo besluit de auteur.

Echt verrassend is dat niet. Alle dieetboeken zijn wetenschappelijk gezien namelijk lariekoek. En ik hoef geen voedingsdeskundige te zijn om dat te kunnen onderbouwen.

Lees verder