Met de riemen die ik heb

Dit is het jaar waarvan ik moet accepteren dat het nog geen schim zal zijn van wat ik er van hoopte. Niet op elk vlak, er zijn zaken die beter lopen dan ooit. Maar fietsen, schrijven en werk gaan alleen op een heel laag pitje. Een reis die ik onder andere omstandigheden als een tussendoortje zou beschouwen, zit er nu domweg niet in.
Maar ik ben onderweg.
Lees verder

Terug op het Wad

Het is alweer zes jaar geleden dat ik voor het laatst een zomerweek met de Trui op de Waddenzee zeilde. In de jaren daarna kwam het er niet van, omdat ik meer bezig was met reizen op de fiets en allerlei relatietoestanden. Bovendien, ik was al negen jaar afgestudeerd, het werd hoog tijd om ruimte te maken voor een nieuwe generatie botteraars.
Maar zo makkelijk laat de botter mij niet gaan. Twee jaar geleden begon ik het zeilen en het Wad al aardig te missen. Mijn fietstocht langs de Waddenkust werd niet wat ik er van gehoopt had, en dat versterkte het verlangen. Afgelopen zomer, tijdens mijn reis, wist ik dat 2014 een rustiger jaar moest worden. En dat een week botteren daar onderdeel van moest zijn.
Lees verder

Twee optredens

Deze maand sta ik twee keer op het podium met mijn reisverhalen. De eerste keer is volgende week al, 10 juni op het Fietscafé Tilburg. Er is dan een literaire avond over reizen op de fiets, met Jace van de Ven, Gert Brunink en ik.

De tweede keer is in het laatste weekend van juni, op Cycle Vision. Dit fietsevenement vindt dit jaar plaats op de Raceway Venray. Naast wedstrijden en recordpogingen zijn er lezingen van onder andere Mike Burrows en het Human Power Team. Deze zullen vooral over techniek gaan. Mijn lezing zal gaan over de charme, het avontuur en stiekem toch ook een beetje de techniek van het reizen op de fiets.

Komt allen!

De camera moet mij redden

Mijn hoofd heeft rust nodig. Rust, omdat ik te hard heb geprobeerd stukken te schrijven op mijn werk. Stukken die ik eigenlijk helemaal niet kon schrijven omdat het materiaal maar niet voorhanden kwam. De afgelopen dagen heb ik gemerkt dat het dan ook vooral het taaldeel van mijn hersenen is dat is overbelast. Het deel dat met beeld bezig is, doet het prima.

Lees verder

Dienstmededeling

Het is al twee maanden stil op Fietsers Afstappen. Dat is niet echt iets voor mij, ik heb altijd wel wat te schrijven. Maar de afgelopen maanden gaat het even niet meer, niet op mijn werk, niet hier. ‘Ernstige concentratieproblemen’, zo heet het officieel. Overspannen, writers block, burnout, zoiets. Zelfs een stukje als dit schrijven kost me heel veel moeite.

Lees verder

De kunst van het ligfietsen

Ligfietsen is een unieke sport. In geen enkele andere sport kun je op eigen kracht zo hard gaan of zulke grote afstanden afleggen. Het is één van de weinige duursporten waarbij men er niet omheen draait dat technische innovatie en fysieke prestaties een symbiose vormen. Sterker nog, daar zijn wij trots op. Dat de beste combinatie van mens en machine moge winnen.

Goed. Dat is inmiddels wel bekend. Daar gaat dit stuk dan ook niet over. Er is namelijk nog iets unieks aan ligfietsen dat nodig meer aandacht moet krijgen. En dat is de manier waarop je je lichaam inzet. Dat is een manier die fundamenteel anders is dan in elke andere sport die ik ken.

Lees verder

Weg met de zoeker, leve het beeldscherm

Dit is een gewaagd stuk. Ik schrijf namelijk over fotografie, terwijl ik donders goed weet dat ik niet meer ben dan een matige amateur. Als mijn foto’s niet aan een goed verhaal vast zouden zitten, zou niemand er ooit naar kijken. En toch ga ik nu een mening verkondigen die dwars tegen de ervaring van vrijwel alle profs ingaat. Met m’n vakantiekiekjes.

Lees verder