Materiaalupdate

Over iets meer dan een maand hoop ik onderweg te zijn. Wat niet betekent dat ik het nu razend druk heb met de voorbereidingen. Mijn uitrusting is inmiddels zo goed en compleet, en ik heb zoveel ervaring, dat het allemaal niet zoveel werk meer is. Het is onvergelijkbaar met de acht maanden die ik bezig was met de voorbereidingen van mijn eerste reis. Maar een paar dingen moesten wel gefikst worden.

Lees verder

Scheepsrecht

Twee keer eerder probeerde ik met het Hemelvaartweekend naar de Jadebusen te fietsen. Net even over de vierhonderd kilometer enkele reis, een prachtig doel voor een vierdaags trainingsweekend. Maar er leek geen zegen op te rusten.

In 2015 wilde ik het doen als voorbereiding van een tocht naar Scandinavië. Helaas kwam ik er halverwege de eerste dag achter dat ik mijn portemonnai vergeten was en kon ik weer naar huis. Een jaar later was mijn conditie zo slecht dat ik na de eerste dag besloot om te keren en op m’n dooie gemakje naar huis te fietsen. Het was aanleiding om mijn plannen voor de zomer bij te stellen, waardoor ik in 2016 een bescheiden rondje Frankrijk fietste.

Ik was behoorlijk gemotiveerd om het dit keer wel af te maken. Maar tegelijkertijd vreesde ik voor een nieuwe mislukking, zeker gezien mijn schouderblessure en alle gevolgen die deze het afgelopen halfjaar heeft gehad. Ik durfde mijn plan niet van de daken te schreeuwen. Lees verder

Lezing Fiets- en Wandelbeurs

Fietsen in Scandinavië. Ik heb daar wel enige ervaring mee, en ik praat er graag over. En dan heb ik ook nog eens een paar gigabyte aan foto’s van dit prachtige gebied. Vandaar dat ik op de Fiets- en Wandelbeurs een lezing ga geven.

dsc07281_v1_1

Fietsen met uitzicht.

Ruwe bergen, uitgestrekte bossen en meren, adembenemende fjorden en het Noorderlicht. Maar ook eenzaamheid, zwaar weer en wegen waar geen eind aan lijkt te komen. Scandinavië is een gebied van een bijzondere schoonheid, maar het vraagt wel iets van de fietser. De afstanden zijn groot en de omstandigheden kunnen soms zwaar zijn.

Lees verder

Zuidelijk

Halfrond en langwerpig. Zoals de terracotta drainagepijpen die ik als jongetje zag in de weilanden, maar over de lengte gehalveerd. Het waren deze dakpannen die mij als eerste het gevoel gaven de grens tussen Noord- en Zuid-Europa te zijn overgestoken. Het weer was er nog niet naar, ik had die ochtend in Châtellerault nog wel in de zon ontbeten, maar daarna was het weer bewolkt geraakt en het regende nu zelfs licht.

Lees verder

Alweer een tegenvaller…

Zoals ik in een vorige post al meldde, het fietsen gaat niet lekker dit jaar. De blessure en de burnout die ik overwonnen dacht te hebben, staken toch de kop weer op. Het plan voor deze zomer werd daarom een bescheiden rondje Frankrijk in een rustig tempo. De vertrekdatum had ik op 9 of 10 augustus gezet.

Zaterdag voer ik mee op de boot van RozeLinks bij de Gay Pride, en toen sloeg het noodlot toe. Tijdens het zwaaien met de regenboogvlag schoot het in m’n been. Het voelde als een kleine zweepslag of een heel zware kramp, of iets anders ongelukkigs. Ineens leek zelfs een rustige fietsvakantie buiten bereik te komen.

Ik heb een paar dagen rust gehouden, en vandaag een klein rondje gefietst op de Chamsin. Het voelde prima, maar ook alsof ik geen gekke dingen moet uithalen. Ik denk dat ik met één of twee dagen vertraging op pad kan. Wellicht de eerste dagen heel rustig, 100 à 120 km per dag in een niet te hoog tempo.

Morgenochtend weet ik meer. Kijk op Twitter voor het laatste nieuws.

In de krant…

artikelnrc…en niet zomaar een krant, maar de NRC! Het eerste deel van de zomerserie ‘Mijl op zeven’. Getipt door Bas de Meijer kwam ik in contact met journaliste Brigit Kooijman die op zoek was naar mensen die een bijzondere roadtrip hadden gemaakt. Nou, die heb ik wel op mijn naam staan inmiddels.

Het interview focusseert op het Rondje Scandinavië dat ik in 2010 fietste. Je kunt het artikel hier online nalezen.

 

Rustig aan

DSC05376_v1

2016 wordt geen groots en meeslepend jaar. De blessure die in december verdwenen leek te zijn, steekt af en toe toch de kop weer op. Dit voorjaar ben ik twee lange weekenden met de fiets op pad geweest, en ik merk dat ik mijn gebruikelijke tempo maximaal drie dagen achter elkaar kan vasthouden. Het is geen leuke conclusie, maar een brute reis zit er dit jaar niet in. Ik kan het gewoon niet.

Lees verder