Vrijdag al!

Even een korte dienstmededeling: Ik vertrek vrijdagochtend al. Ik had veel meer vakantiedagen dan ik dacht, en voor mijn werk kwam het beter uit om eerder dan later te gaan. Ik vertrek dus anderhalve week eerder dan gepland.

Beetje jammer is natuurlijk dat ik daardoor de Gay Pride en andere leuke feestjes moet missen. Maar ik ben best wel toe aan vakantie. En een langere tocht kan ik ook wel gebruiken. Ik heb definitief voor het zuiden gekozen: Ik ga richting de Alpen, en hoop Sardinië en Corsica te bezoeken. Hoe ik precies weer naar huis kom, weet ik nog niet. Ik heb drie verschillende tracks in mijn GPS, dus dat moet wel goed komen.

En ja, er komen weer verhalen, foto’s en tweets 🙂

Scheepsrecht

Twee keer eerder probeerde ik met het Hemelvaartweekend naar de Jadebusen te fietsen. Net even over de vierhonderd kilometer enkele reis, een prachtig doel voor een vierdaags trainingsweekend. Maar er leek geen zegen op te rusten.

In 2015 wilde ik het doen als voorbereiding van een tocht naar Scandinavië. Helaas kwam ik er halverwege de eerste dag achter dat ik mijn portemonnai vergeten was en kon ik weer naar huis. Een jaar later was mijn conditie zo slecht dat ik na de eerste dag besloot om te keren en op m’n dooie gemakje naar huis te fietsen. Het was aanleiding om mijn plannen voor de zomer bij te stellen, waardoor ik in 2016 een bescheiden rondje Frankrijk fietste.

Ik was behoorlijk gemotiveerd om het dit keer wel af te maken. Maar tegelijkertijd vreesde ik voor een nieuwe mislukking, zeker gezien mijn schouderblessure en alle gevolgen die deze het afgelopen halfjaar heeft gehad. Ik durfde mijn plan niet van de daken te schreeuwen. Lees verder

Lezing Fiets- en Wandelbeurs

Fietsen in Scandinavië. Ik heb daar wel enige ervaring mee, en ik praat er graag over. En dan heb ik ook nog eens een paar gigabyte aan foto’s van dit prachtige gebied. Vandaar dat ik op de Fiets- en Wandelbeurs een lezing ga geven.

dsc07281_v1_1

Fietsen met uitzicht.

Ruwe bergen, uitgestrekte bossen en meren, adembenemende fjorden en het Noorderlicht. Maar ook eenzaamheid, zwaar weer en wegen waar geen eind aan lijkt te komen. Scandinavië is een gebied van een bijzondere schoonheid, maar het vraagt wel iets van de fietser. De afstanden zijn groot en de omstandigheden kunnen soms zwaar zijn.

Lees verder

Alweer een tegenvaller…

Zoals ik in een vorige post al meldde, het fietsen gaat niet lekker dit jaar. De blessure en de burnout die ik overwonnen dacht te hebben, staken toch de kop weer op. Het plan voor deze zomer werd daarom een bescheiden rondje Frankrijk in een rustig tempo. De vertrekdatum had ik op 9 of 10 augustus gezet.

Zaterdag voer ik mee op de boot van RozeLinks bij de Gay Pride, en toen sloeg het noodlot toe. Tijdens het zwaaien met de regenboogvlag schoot het in m’n been. Het voelde als een kleine zweepslag of een heel zware kramp, of iets anders ongelukkigs. Ineens leek zelfs een rustige fietsvakantie buiten bereik te komen.

Ik heb een paar dagen rust gehouden, en vandaag een klein rondje gefietst op de Chamsin. Het voelde prima, maar ook alsof ik geen gekke dingen moet uithalen. Ik denk dat ik met één of twee dagen vertraging op pad kan. Wellicht de eerste dagen heel rustig, 100 à 120 km per dag in een niet te hoog tempo.

Morgenochtend weet ik meer. Kijk op Twitter voor het laatste nieuws.

Rustig aan

DSC05376_v1

2016 wordt geen groots en meeslepend jaar. De blessure die in december verdwenen leek te zijn, steekt af en toe toch de kop weer op. Dit voorjaar ben ik twee lange weekenden met de fiets op pad geweest, en ik merk dat ik mijn gebruikelijke tempo maximaal drie dagen achter elkaar kan vasthouden. Het is geen leuke conclusie, maar een brute reis zit er dit jaar niet in. Ik kan het gewoon niet.

Lees verder

Over het schrijven van een reisweblog

biertjedagboekrustdagAls je op Fietsers Afstappen komt, heb je óf een bovenmatige interesse in discussies over liefde & seksisme, óf je komt hier voor reisverhalen. Verhalen over sportieve reizen, meestal op de fiets. Al heel wat jaren is dit mijn grote liefde, en inmiddels heb ik er ook wel een publiek voor waar ik me als amateur niet voor hoef te schamen.

Ik ben natuurlijk lang niet de enige die reist en daar over schrijft. Onderweg wordt er heel wat afgeblogd, er zijn zelfs speciale communities voor. Maar ik merk dat veel mensen moeite hebben om hun avonturen op een aansprekende manier te delen met anderen. Sommigen zitten urenlang te zwoegen op verhalen die door twee familieleden gelezen worden. Dat mag natuurlijk, maar het is jammer dat niet meer mensen meegenieten van zo’n mooie reis. Vandaar dat ik hier wat tips geef voor het schrijven van je reisweblog.

Lees verder

De rest van de twaalfduizend

 

DSC07944_v1

De knoop is doorgehakt. Dit jaar wil ik de reis afmaken die ik in 2013 moest afbreken wegens een gescheurd frame en een falende koeriersdienst. Ik heb een mooie route uitgezet naar het punt waar ik moest afhaken, deze is ongeveer 2500 kilometer. Dan begint het deel dat ik toen niet kon rijden, dit is zo’n 5500 kilometer.

Lees verder